The beginning

Ik wist het eigenlijk al sinds de basisschool, maar ik was er niet heel erg mee bezig. Op de middelbare school was iedereen aan het puberen.
Jongens en meisjes begonnen relaties met elkaar. Ik had deze gevoelens helemaal niet voor een meisje en dat vond ik vreemd. Op een gegeven moment begon ik te beseffen dat ik op jongens viel. Toen het kwartje eenmaal viel zat ik heel erg in de knoop met mezelf. Ik was het er niet mee eens, maar de gevoelens kwamen iedere keer weer terug.

Keerpunt

 Na de middelbare school ben ik een toneelcursus gaan doen van een aantal maanden. Dat was erg leuk, maar ik kon er niet mezelf zijn. Er was daar namelijk iets gebeurd dat me altijd is bij gebleven: ‘ Een keer zat ik in de auto met een paar mensen van de cursus en toen liep er een jongen voorbij die overduidelijk gay was. Iemands reactie op die jongen was: ‘zulke mensen moet je gewoon overrijden’. Dat hij dat zei was echt niet prettig. Toen de toneelcursus was afgelopen dacht ik daarom, ik ben het zat, ik wil gewoon mezelf kunnen zijn. Ik heb toen aan mijn beste vriendin verteld dat ik op jongens val. Zij was erg blij en heel supportive. Hierdoor had ik meer moed om het aan andere mensen te vertellen. Aan anderen vertelde ik eerst dat ik biseksueel was. Hier was ik even van overtuigd namelijk. Heel veel mensen hebben het idee dat ze biseksueel zijn, omdat ze soms niet accepteren dat ze homo zijn.

IMG_1569

Dat komt niet voor in onze familie” 

Op een gegeven moment had ik moed verzameld om het aan mijn moeder vertellen. Ik begon niet direct met: ‘Mama, ik ben gay’, maar meer positief van: ‘ Hoe was je dag, lekker gewerkt?’. Vervolgens zei ik dat ik haar iets moest vertellen. Maar ik kon het niet vertellen, ik kreeg het niet over m’n lippen. Ik was zo zenuwachtig, daarom zei ik dat ze het moest raden. Mijn moeder kwam toen met dingen als: ‘ Heb je iets kapot gemaakt of gestolen?’, ‘Heb je een vriendin of iemand zwanger gemaakt?!’. Om haar in de juiste richting te sturen zei ik: ‘ Ik ben iets’. Ik kon niet direct zeggen dat ik homo was, dus ik zei: ‘Ik ben bi’. Vol ongeloof keek ze mij aan en zei: ‘ Nee, dat kan niet, dat geloof ik niet, dat komt niet voor in onze familie. Ik schrok ervan en ik voelde mij in de steek gelaten. Van je moeder verwacht je wel dat ze het zou begrijpen of het had zien aankomen. Maar zij bleef zeggen: ‘Het kan niet, het hoort niet’. Ik was er zo van geschrokken dat ik ben weg gerend. Het was heel heftig, later riep ze mij terug en zei: ‘Misschien is dit een fase’. Maar ja het was geen fase, ik wist het al zo lang, heb er zoveel over nagedacht. Ik was heel erg boos en verdrietig. Na een tijdje heeft ze mij op de bank geroepen en zei: ‘Ik hoop dat je begrijpt dat het voor mij heel moeilijk is, maar ik hoop wel dat je een gelukkig leven kan leiden. Ik accepteer wel hoe je bent, maar ik vind het wel nog heel moeilijk’. Dat ze dat zei was echt een opluchting. Ik kon eindelijk mezelf zijn en ik was in een safe place.

Ik heb het best relaxed gehad wat betreft het vertellen van mijn seksuele voorkeur.De rest van de familie reageerde namelijk ook heel goed toen ik het vertelde. Dit is toch wel bijzonder in Kaapverdische families. Ze zijn heel trots en de meesten gelovig, als je dan zo een onderwerp als homoseksualiteit op tafel gooit is er een kans dat je verstoten wordt. Aan de andere kant zijn Cabo’s ook heel caring, de familieband is sterk.

Tips

Een tip voor mensen die het moeilijk hebben is: Zoek gewoon iemand waarvan je denkt, deze persoon kan ik echt vertrouwen. Familie is wat moeilijker, als je het zelf niet kan vertellen, vraag dan of een familielid het kan vertellen. Kijk dan naar de mensen die het zouden accepteren in je familie, vooral de familieleden van je eigen leeftijd. En als je het helemaal niet kan vertellen puur omdat je bang bent dat je wordt verstoten, dan moet je gaan denken van is dit wel familie. Zijn dit wel de juiste mensen want iedereen verdient een kans om gehoord te worden. Acceptatie is iets wat je niet van iemand kan afdwingen, en soms heeft het tijd nodig. Wees vooral geduldig en blijf ten allen tijde voorruit kijken. Een laatste tip is dat je het wel pas moet vertellen als je er klaar voor bent. Zodra je dat bent moet je er niet langer mee wachten, want je hebt er jezelf mee.

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *